Strona główna » budynki »
Petronas Towers ciekawostki
Petronas Towers to charakterystyczny symbol stolicy Malezji - Kuala Lumpur. Zbudowane u schyłku XX wieku bliźniacze wieże przez kilka lat dumnie dzierżyły tytuł najwyższych budynków na świecie i do dziś pozostają najwyższą podwójną konstrukcją tego typu.
Ostatnia aktualizacja: 14 sierpnia 2026
20 ciekawostek o Petronas Towers
- Pierwszeństwo poza USA
Aż do momentu oddania do użytku wież w Malezji, przez niemal cały XX wiek miano najwyższego budynku globu zawsze dzierżyła konstrukcja znajdująca się w Stanach Zjednoczonych. Petronas Towers jako pierwsze na stałe przeniosły wyścig drapaczy chmur na rynek azjatycki. - Detronizacja giganta z Chicago
W momencie ostatecznego montażu wieńczących wieże iglic w 1996 roku, malezyjskie drapacze zepchnęły z pozycji lidera amerykański Willis Tower z Chicago (wówczas Sears Tower). Różnica, która pozwoliła na ustanowienie nowego światowego rekordu wysokości, wynosiła niespełna 10 metrów. - Wysokość i liczba pięter
Każda z wież wznosi się na wysokość całkowitą wynoszącą 451,9 metra. Ta ogromna konstrukcja została podzielona wewnętrznie na 88 kondygnacji użytkowych znajdujących się nad poziomem gruntu oraz cztery dodatkowe poziomy ukryte głęboko pod ziemią. - Trwała utrata korony
Kuala Lumpur cieszyło się oficjalnym mianem miasta z najwyższym budynkiem świata przez sześć lat, od 1998 do 2004 roku. Tytuł ten bezpowrotnie odebrał wieżom nowo powstały budynek Taipei 101, wzniesiony w tajwańskiej stolicy. - Podwójny tytuł rekordowy
Pomimo utraty statusu najwyższego budynku w ogólnym rankingu globalnym, konstrukcja w Malezji nadal pozostaje absolutnym światowym rekordzistą. Petronas Towers wciąż utrzymują prestiżowe miano najwyższych bliźniaczych wież świata. - Rekord w samej Malezji
Bliźniacze wieże przez ponad dwie dekady górowały nad stolicą jako najwyższa konstrukcja w kraju. Sytuacja zmieniła się dopiero w 2019 roku, gdy pozycję lidera w Malezji przejął oddany do użytku nowszy i wyższy drapacz The Exchange 106. - Nietypowy fundament rekordu
Całkowita waga ogromnej konstrukcji wymagała zastosowania najgłębszych ówcześnie fundamentów na kuli ziemskiej. Pod ziemię wbito 104 ogromne, betonowe pale wspierające budynek, które docierają na imponującą głębokość wynoszącą nawet 114 metrów. - Zastosowanie betonu zamiast stali
W przeciwieństwie do większości amerykańskich wysokościowców budowanych z lekkiej stali, konstrukcję w Malezji wzniesiono głównie przy użyciu potężnych mas betonu o bardzo wysokiej wytrzymałości. Ten wybór podyktowany był koniecznością ekstremalnego zredukowania wychyleń budowli wywoływanych przez silne wiatry. - Projekt systemu konstrukcyjnego
Cały układ nośny został zaprojektowany przez firmę inżynieryjną Thornton-Tomasetti przy wykorzystaniu specjalistycznej zasady „rura w rurze”. Zewnętrzny szkielet wieży stanowi w tej koncepcji zestaw 16 równomiernie rozstawionych i szerokich betonowych superkolumn w kształcie cylindra. - Kosztowna budowa bliźniaków
Całkowity oficjalny koszt wzniesienia potężnego kompleksu biurowego pochłonął zaledwie ułamek współczesnych gigantycznych budżetów deweloperskich. Prace, które trwały dokładnie sześć lat, od 1992 do 1998 roku, wyceniono finalnie na 1,6 miliarda dolarów. - Dwupoziomowy łącznik
Najbardziej rozpoznawalnym elementem budowli z zewnątrz pozostaje tzw. skybridge, czyli ogromny podniebny pomost spinający obie wieże. Ta dwupoziomowa, podwieszona konstrukcja krzyżuje się dokładnie na wysokości dwóch konkretnych pięter: 41. i 42. kondygnacji. - Argentyńska myśl architektoniczna
Za koncepcję i docelowy wygląd malezyjskiego kompleksu odpowiadał uznany argentyński architekt z amerykańskim paszportem - César Pelli. Zastosowane przez niego kształty oraz ogólna estetyka elewacji mocno nawiązywały do tradycyjnej, geometrycznej sztuki islamskiej. - Niezbędne iglice na dachu
Iglica, która znajduje się na samym szczycie obu wież, nie stanowi jedynie architektonicznej ozdoby. Mierząca blisko 74 metry długa struktura zwieńczająca dach od samego początku wliczana była do całkowitej miary budynku, by skutecznie rywalizować o tytuł wysokościowego rekordu. - Wpływ potężnego najemcy
Swoją nazwę drapacze chmur zaczerpnęły bezpośrednio od głównego inwestora budowy. Kompleks powstał po to, by pomieścić zupełnie nową i ultranowoczesną główną siedzibę państwowego, malezyjskiego giganta naftowego - kompanii paliwowej Petronas. - Połacie błyszczącej elewacji
Konstruktorzy zrezygnowali z matowych materiałów kryjących elewację zewnętrzną na rzecz pełnego połysku. Do zamknięcia zewnętrznych ścian obu wieżowców ekipy budowlane zużyły łącznie gigantyczną ilość 77 tysięcy metrów kwadratowych najwyższej jakości szlachetnej stali nierdzewnej. - Potężne zużycie materiału
W procesie wylewania fundamentów podziemnych i rdzeni nośnych wyprodukowano niewyobrażalną ilość masy spajającej. Łącznie w malezyjskich bliźniakach wykorzystano ponad 160 tysięcy metrów sześciennych wzmacnianego i szybko wiążącego betonu. - Długie oczekiwanie na otwarcie
Choć samą konstrukcję uroczyście ukończono po sześciu latach prac w czerwcu 1996 roku, oddanie jej najemcom mocno przeciągało się w czasie. Ostateczne i oficjalne otwarcie wielkich biurowców dla pracowników miało miejsce po ponad trzech latach, 31 sierpnia 1999 roku. - Podział pracy firm budowlanych
Aby maksymalnie przyspieszyć i zoptymalizować czas budowy obu kolosów, rząd malezyjski podjął nieszablonową decyzję wykonawczą. Kontrakty na wzniesienie każdej z wież rozdzielono niezależnie od siebie pomiędzy dwie konkurencyjne ze sobą, międzynarodowe firmy budowlane. - Pojemność i przestrzeń biurowa
Pomimo faktu ukształtowania z dwóch dość smukłych i spiczasto zakończonych filarów, kompleks kryje w sobie gigantyczną powierzchnię rynkową. Całkowita dostępna przestrzeń podłogowa przygotowana dla obu wież łącznie wynosi niemal 400 tysięcy metrów kwadratowych. - Złożona geneza kompleksu
Pomysł na budowę nowego centrum i wizytówki miasta zrodził się w głowach rządu na długo przed pierwszym wbiciem łopaty. Formalne decyzje deweloperskie wraz z wygospodarowaniem na ten cel potężnej połaci 20 hektarów dawnych gruntów miejskich zatwierdzono na początku 1991 roku.
Dodaj ciekawostkę
Petronas Towers pytania
Czym są Petronas Towers?
Petronas Towers (lub Petronas Twin Towers) to słynne bliźniacze wieże zlokalizowane w stolicy Malezji, Kuala Lumpur. Stanowią one jeden z najważniejszych symboli miasta i całego kraju.
Ile metrów mają Petronas Towers?
Obie wieże mierzą dokładnie 451,9 metra (452 metry) wysokości do czubków iglic, na co składa się 88 pięter (kondygnacji nadziemnych).
Kiedy zbudowano wieżowce w Kuala Lumpur?
Proces budowy rozpoczął się od wylania potężnych fundamentów w marcu 1993 roku, a całą konstrukcję ukończono w czerwcu 1996 r. Oficjalne, uroczyste otwarcie budynku miało miejsce 31 sierpnia 1999 roku.
Kto zaprojektował malezyjskie wieże?
Głównym architektem tego imponującego kompleksu był César Pelli, argentyńsko-amerykański architekt, który w swoim projekcie nawiązał do tradycyjnych motywów sztuki islamskiej.
Czy Petronas Towers były kiedykolwiek najwyższym budynkiem świata?
Tak, od momentu ukończenia w 1998 roku aż do 2004 roku (kiedy to wyprzedził je wieżowiec Taipei 101) były one najwyższymi budynkami na świecie. Do dziś zachowują jednak tytuł najwyższych wież bliźniaczych.
Kto jest głównym właścicielem wież?
Zostały one wybudowane na zlecenie państwowej, malezyjskiej kompanii naftowej Petronas. Wieża pierwsza (Tower One) stanowi w całości główną siedzibę tej firmy.
Co łączy obie wieże ze sobą?
Wieże są połączone słynnym dwupoziomowym mostem (Skybridge) zawieszonym między 41. a 42. piętrem, na wysokości 170 metrów nad ziemią. Jest to najwyżej położony dwupiętrowy most na świecie i popularny punkt widokowy.
Gdzie mieści się wieża numer 2?
Druga z wież (Tower Two) nie jest zajmowana przez kompanię Petronas. Powierzchnie biurowe są w niej wynajmowane przez wiele globalnych korporacji i gigantów technologicznych, takich jak Microsoft, IBM, Huawei czy Reuters.
Z jakim wyzwaniem technicznym zmierzono się podczas budowy Petronas Towers?
Z uwagi na miękki grunt, pod wieżowce trzeba było wylać jedne z najgłębszych fundamentów na świecie. Palowanie sięgało nawet 120 metrów w głąb ziemi, a proces nieprzerwanego wylewania betonu trwał aż 54 godziny.
Dodaj pytanie / odpowiedź
TOP 10 PACZEK WIEDZYz kategorii: budynki
📅 sierpień 2026
Kliknij dzień aby zobaczyć rocznice
| Pn | Wt | Śr | Cz | Pt | Sb | Nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
1
(1)
|
2
(3)
| |||||
|
3
(2)
|
4
(4)
|
5
(3)
|
6
(1)
|
7
(1)
|
8
(2)
|
9
(1)
|
|
10
(3)
|
11
(3)
|
12
(3)
|
13
(2)
|
14
(5)
|
15
(4)
|
16
(3)
|
|
17
(1)
|
18
(1)
|
19
(3)
|
20
(4)
|
21
(2)
|
22
(1)
|
23
(2)
|
|
24
(3)
|
25
(1)
|
26
(2)
|
27
|
28
(2)
|
29
(1)
|
30
(2)
|
|
31
(2)
|
0 Komentarzy