Chirurgia laparoskopowa to nowoczesna, małoinwazyjna technika operacyjna, która polega na wykonywaniu zabiegów wewnątrz jamy brzusznej bez konieczności tradycyjnego, szerokiego przecinania powłok skórnych.

Chirurg posługuje się specjalną kamerą oraz długimi mikronarzędziami wprowadzanymi do ciała pacjenta przez zaledwie kilkumilimetrowe nacięcia.

14 ciekawostek o laparoskopii

Chirurgia laparoskopowa pytania

Po co podczas operacji pompuje się gaz do brzucha pacjenta?

Wprowadzenie dwutlenku węgla (zwykle od 3 do 5 litrów) jest niezbędne, aby wytworzyć tzw. odmę otrzewnową, czyli unieść powłoki brzuszne i rozsunąć narządy wewnętrzne. Dzięki temu chirurg zyskuje odpowiednio dużą i bezpieczną przestrzeń roboczą do manewrowania ostrymi narzędziami.

Jakie są największe zalety laparoskopii w porównaniu do klasycznego skalpela?

Kluczową korzyścią są zaledwie kilkumilimetrowe rany, które gwarantują znacznie mniejszy ból pooperacyjny oraz błyskawiczny powrót pacjenta do pełnej sprawności fizycznej. Taka metoda minimalizuje również utratę krwi, ogranicza ryzyko groźnych zakażeń szpitalnych oraz nie pozostawia dużych, szpecących blizn na ciele.

Czym są trokary używane w trakcie laparoskopii?

Trokary to przypominające twarde rurki lub wenflony kanały robocze, które wbija się w brzuch po jego wcześniejszym napełnieniu gazem. Stanowią one w pełni bezpieczne i szczelne porty, przez które chirurg może wielokrotnie wsuwać i wysuwać narzędzia oraz kamerę bez uszkadzania tkanek skórnych.

Jak chirurg widzi to, co operuje wewnątrz ciała pacjenta?

Do jednego z nacięć wprowadza się laparoskop wyposażony w miniaturową kamerę cyfrową i silne oświetlenie światłowodowe. Obraz z wnętrza organizmu jest przesyłany na żywo i w wysokiej rozdzielczości na duże monitory w sali operacyjnej, często dając obraz powiększony nawet dziesięciokrotnie.

Ile nacięć zazwyczaj wykonuje się na brzuchu w trakcie zabiegu?

Zazwyczaj wykonuje się od 2 do 4 niewielkich nacięć o długości od 5 do 10 milimetrów, z czego pierwsze zawsze umiejscowione jest w okolicach pępka w celu wprowadzenia kamery. Pozostałe otwory służą jako porty dla specjalistycznych mikronarzędzi, takich jak szczypce, nożyczki czy skalpel harmoniczny.

Jakie narządy najczęściej operuje się metodą laparoskopową?

Laparoskopię stosuje się dziś jako złoty standard przy usuwaniu pęcherzyka żółciowego, wycinaniu wyrostka robaczkowego oraz precyzyjnym operowaniu przepuklin pachwinowych. Dodatkowo technika ta zrewolucjonizowała całą ginekologię, ułatwiając leczenie niepłodności, endometriozy oraz usuwanie torbieli jajników.

Czy operacja laparoskopowa wymaga znieczulenia ogólnego?

Tak, praktycznie każdy zabieg tego typu wykonywany jest w pełnym znieczuleniu ogólnym, czyli tzw. narkozie. Jest to konieczne dla pełnego zwiotczenia mięśni brzucha, swobodnego napełnienia go gazem pod ciśnieniem oraz wyeliminowania u pacjenta jakiegokolwiek bólu i dyskomfortu.

Dlaczego zabiegi laparoskopowe uznaje się za bezpieczniejsze dla osób starszych?

Ponieważ unika się rozległego otwierania jamy brzusznej, metoda ta jest znacznie mniejszym obciążeniem biologicznym i psychicznym dla osłabionych organizmów seniorów. Wiąże się ona ze zmniejszoną potrzebą podawania silnych leków przeciwbólowych po operacji oraz drastycznie obniża ryzyko powstania bolesnych przepuklin pooperacyjnych.

Co to jest igła Veressa i do czego służy?

To specjalistyczna igła ze zintegrowanym systemem sprężynowym, używana wyłącznie na samym początku operacji w celu bezpiecznego wkłucia się przez powłoki brzuszne. To właśnie przez nią wtłacza się dwutlenek węgla do otrzewnej; jej tępy mandryn zabezpiecza przed przypadkowym uszkodzeniem jelit.