Ernest Wilimowski ciekawostki

ciekawostki, piłkarze

Ernest Wilimowski - polski piłkarz grający na pozycji napastnika.

Ostatnia aktualizacja: 13 kwietnia 2026

16 ciekawostek o Erneście Wilimowskim

Występował w 3 reprezentacjach: Polski - 22 mecze, 21 goli, Śląska - 6 meczów, 7 goli, III Rzeszy - 8 meczów, 13 goli.
Jako junior grał w 1. FC Katowice.
W latach 1949-1950 był trenerem Offenburger FV.
Do 13 roku życia nazywał się Ernst Otto Pradella.
W młodości trenował piłkę ręczną i hokej na lodzie.
Zadebiutował w pierwszej lidze w barwach 1.FC Katowice mając 12 lat i 295 dni.
W reprezentacji Polski zadebiutował 21 maja 1934 roku w meczu z Danią (przegranym 2:4) mając 17 lat i 332 dni (był wtedy najmłodszym debiutantem w historii polskiej reprezentacji). 2 dni później w meczu ze Szwecją strzelił pierwszą bramkę.
5 czerwca 1938 roku jako pierwszy zawodnik w historii zdobył 4 bramki (53', 59', 89', 118') na Mistrzostwach Świata. Polska przegrała z Brazylią 6:5.
Ernest Wilimowski miał sześć palców u prawej stopy.
4 razy zdobył mistrzostwo Polski (1934, 1935, 1936, 1938) grając w klubie Ruch Hajduki Wielkie.
Jako jedyny piłkarz w historii polskiej ligi strzelił w jednym meczu siedem, osiem, dziewięć i dziesięć goli.
21 maja 1939 roku w meczu Ruchu Chorzów z Unionem Touring Łódź strzelił 10 goli. Pojedynek zakończył się wynikiem 12 do 1.
Wyliczono, że we wszystkich oficjalnych i nieoficjalnych meczach zdobył łącznie 1175 goli (554 gole oficjalne). Jest to jeden z najlepszych wyników w historii piłki nożnej.
Gdy w 1940 roku wyjechał do Saksonii cała Polska uznała go za zdrajcę narodu.
Aby uniknąć służby wojskowej w Wehrmachcie został policjantem. Pozwoliło mu to występować w reprezentacji III Rzeszy. Po zakończeniu II wojny światowej został wymazany z historii polskiej piłki.
Polska prasa podawała informację o jego śmierci w latach 50-tych.