Łokieć tenisisty – objawy i leczenie
Łokieć tenisisty jest dolegliwością mięśni prostowników nadgarstka, czyli grupy, która składa się z kilku struktur. Najczęściej wszelkie problemy z nimi wynikają z uszkodzenia przyczepu mięśnia prostownika wspólnego palców. Znajduje się on na powierzchni przedramienia. Odpowiada on za zginanie ręki grzbietowo oraz zginanie i odwodzenie palców.
Łokieć tenisisty – objawy
Łokieć tenisisty jest schorzeniem, które objawia się w okolicach stawu łokciowego. Specjalistyczna nazwa tego schorzenia to entezopatia nadkłykcia bocznego kości ramiennej. Jego cechą charakterystyczną jest to, że dochodzi do uszkodzenia struktury mięśniowej w miejscu, w którym mięsień przyczepia się do kości. Choroba ta dotyczy więzadeł i ścięgien prostowników nadgarstka, przyczepiających się do nadkłykcia bocznego kości ramiennej.
Objawy to przede wszystkim uciążliwy ból, który odczuwany jest po zewnętrznej części stawu łokciowego. Często tez promieniuje do nadgarstka i przedramienia. Jest obecny głównie przy wykonywaniu ruchów, dlatego utrudnia codzienną aktywność. Dodatkowo odczuwalne jest osłabienie i zmęczenie mięśni. Co istotne, zwykle dolegliwości te ustępują w stanie spoczynku.
Łokieć tenisisty czasami jest mylony ze schorzeniem nazywanym łokieć golfisty. Dotyczy ono mięśni zginaczy nadgarstka, a uszkodzenie powstaje w miejscu jego przyczepu do nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej. Z tego też powodu dolegliwości bólowe odczuwalne są po wewnętrznej części stawu łokciowego, a co istotne, schorzenie to może towarzyszyć łokciowi tenisisty.
Przyczyny powstawania łokcia tenisisty
Główna przyczyna leży w uszkodzeniu struktur mięśnia. Dochodzi niego wskutek powtarzających się mikrourazów, które powodowane są przeciążaniem tkanek. Często łokieć tenisisty jest nazywany chorobą zawodową, ponieważ zmagają się z nią w głównej mierze osoby, które wykonują wymagającą pracę fizyczną z powtarzalnymi ruchami rąk. Ryzyko wystąpienia schorzenia, jak sama nazwa na to wskazuje, pojawia się także u osób regularnie grających w tenisa. Zdarza się, że skłonność do występowania łokcia tenisisty jest uwarunkowana genetycznie.
Jak leczyć łokieć tenisisty?
W przypadku łokcia tenisisty najbardziej dokuczliwy jest ból. Dlatego też należy dążyć do tego, aby zredukować go do minimum i następnie zniwelować. Podczas leczenia można doraźnie zażywać leki przeciwbólowe, ale należy mieć świadomość, że nie leczą one schorzenia, a jedynie pomagają poprawić samopoczucie, neutralizując chwilowo ból. Istotne jest to, aby na jakiś czas ograniczyć aktywność fizyczną. Oszczędzanie schorowanej ręki znacząco przyspiesza proces regeneracji, jednak nie obejdzie się bez zajęć rehabilitacyjnych takich jak np leczenie aparatami do fali uderzeniowej.
W głównej mierze obejmują one terapię manualną, ćwiczenia wzmacniające lub leczenie ultradźwiękami. Pomocne są także ortezy i opaski, które unieruchamiają staw łokciowy. Niekiedy można zastosować leczenie w postaci podania do preparatów leczniczych bezpośrednio do stawu łokciowego. W tym celu stosowane są steroidy i osocze bogatopłytkowe.
materiał zewnętrzny
20 ciekawostek o udarze mózgu
Udar mózgu, dawniej nazywany apopleksją, to nagłe zaburzenie krążenia krwi w mózgu, które prowadzi do obumierania jego komórek. Może być spowodowany zablokowaniem tętnicy (udar niedokrwienny) lub jej pęknięciem i wylewem krwi (udar krwotoczny).
16 ciekawostek o artretyzmie
Dlaczego artretyzm nazywano chorobą królów? Poznaj przyczyny, rodzaje (podagra, gonagra) i historię tej choroby. Sprawdź, jak fruktoza wpływa na rozwój artretyzmu.
Lifting twarzy bez skalpela – czy faktycznie działa, czy to tylko sprytna reklama?
W ostatnich latach coraz częściej mówi się o metodach odmładzania, które nie wymagają operacji. Reklamy kuszą obietnicą, że lifting twarzy można przeprowadzić szybko, bez bólu i długiej rekonwalescencji. Czy te zabiegi naprawdę działają, czy są jedynie chwytem marketingowym?
Jak stworzyć dziecku plan dnia pełen atrakcji
Codzienny rytm pomaga dzieciom czuć się bezpiecznie. Niemniej równie ważne jest, aby plan dnia nie był jedynie listą obowiązków. Dobrze zaplanowany harmonogram łączy naukę, ruch i odpoczynek, a przy tym rozwija ciekawość świata. Tym sposobem dziecko uczy się organizacji, odpowiedzialności i samodzielności — a jednocześnie ma przestrzeń na radość i spontaniczną zabawę.







