Chore oczy u kota zwykle kojarzą nam się z infekcją wywołaną kocim katarem. Nie zawsze jednak tak jest. Problemy okulistyczne mogą również występować samoistnie lub być manifestacją innych chorób ogólnoustrojowych. Jakie choroby oczu u kota są najczęstsze? O czym mogą świadczyć poszczególne objawy?
Ropiejące oczy u kota
Gdy kotu ropieją oczy, mówimy raczej o objawie niż konkretnej chorobie. Tego typu symptom może być wywołany popularnym kocim katarem na skutek infekcji kaliciwirusem lub herpeswirusem oraz innych chorób układu oddechowego. Ropiejące, spuchnięte oko u kota może być także objawem chlamydiozy - wówczas pojawia się obrzęk spojówek oraz przekrwienie.
Chore oczy u kota nie powinny być leczone wyłącznie objawowo - aby uniknąć nawrotów ważne jest wyeliminowanie pierwotnej przyczyny, dlatego często konieczna jest konkretna diagnostyka. Brak leczenia może prowadzić do trwałego uszkodzenia wzroku, a nawet całkowitej ślepoty zwierzęcia.
Uraz oka u kota również może powodować pojawienie się ropnej wydzieliny. Jeśli więc podejrzewamy, że nasz mruczek mógł uszkodzić oko, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem weterynarii specjalizującym się w okulistyce.
Zapalenie spojówek u kota
Zapalenie spojówek jest jednym z częstszych schorzeń okulistycznych u kotów. Najczęściej dzieje się tak w wyniku podrażnienia powierzchni oka przy pomocy ciała obcego - pyłu, piasku czy np. kłosa podczas spacerów. Powodem może być także uraz mechaniczny na skutek bójki czy wbiegnięcia w krzaki oraz infekcje wirusowe i bakteryjne, jak w przypadku ropiejących oczu. Leczenie opiera się przede wszystkim na podawaniu kropel zaleconych przez lekarza weterynarii.
Uwydatniona trzecia powieka u kota
Widoczna trzecia powieka u kota to również przede wszystkim objaw osłabienia organizmu na skutek choroby bądź zarobaczenia. Jednak ta struktura również może ulec chorobie, w wyniku czego dochodzi do zapalenia trzeciej powieki. Bardzo często jest to objaw pojawiający się wtórnie do innych zmian okulistycznych - stanów zapalnych w obrębie całego oka, zmian rozrostowych czy w wyniku nieprawidłowej budowy powiek.
Zablokowane kanaliki łzowe
Zablokowane kanaliki łzowe to schorzenie, z którym borykają się przede wszystkim koty ras brachycefalicznych. Ze względu na kształt czaszki często dochodzi u nich do nieprawidłowego ułożenia powiek, co skutkuje zatkaniem. Wówczas najlepszym sposobem na rozwiązanie problemu jest chirurgiczna korekta powiek u kota. Zdarza się również, że do przytkania kanalików dojdzie na skutek zapalenia spojówek. Wtedy konieczne jest wdrożenie leczenia przeciwzapalnego.
Jaskra u kota
Koty, podobnie jak ludzie, mogą chorować na jaskrę. Choroba ta wywoływana jest przez nagromadzenie krwi w przedniej komorze gałki ocznej, stany zapalne czy nowotwory. Charakterystycznym objawem jaskry jest zamglone oko u kota, wrażliwość na światło oraz rozszerzone źrenice. Jeśli nie zostanie wdrożone leczenie, może dojść do powiększenia gałki ocznej, na skutek wysokiego ciśnienia wewnątrzgałkowego, co powoduje dużą bolesność. Może dojść do trwałych uszkodzeń i utraty wzroku przez kota.
Leczenie polega na obniżeniu ciśnienia przy pomocy leków oraz zabezpieczeniu zwierzęcia przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Czasem konieczne jest również wykonanie zabiegu laserowego lub cyklokrioterapii. Jeśli doszło do trwałego uszkodzenia oka lub nie ma możliwości obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, konieczne jest usunięcie całej gałki ocznej.
Zaćma u kota
Zaćma u kotów najczęściej spowodowana jest nieodpowiednim żywieniem, a konkretniej niedoborem tauryny. Choroba ta może pojawić się również w wyniku przebytych urazów, jako konsekwencja chorób ogólnych (np. cukrzycy), a w rzadkich przypadkach również jako wada wrodzona. Charakterystycznym objawem jest mętnienie oczu, zmiana koloru oraz różnica w wielkości źrenic. W zaawansowanym przebiegu choroby oczy są niemal całkowicie białe.
Leczenie zaćmy u kota opiera się przede wszystkim na farmakoterapii. Dopiero gdy ta nie przynosi rezultatów można podjąć leczenie chirurgiczne. Im szybciej dojdzie do postawienia diagnozy, tym większa szansa do zatrzymania postępu choroby.
materiał zewnętrzny
