Kiedy urolog zleca rezonans magnetyczny prostaty (mpMRI) i biopsję fuzyjną?

Podwyższone PSA może skłaniać do dalszych badań, ale samo nie oznacza raka prostaty. Pacjent może wtedy usłyszeć o rezonansie magnetycznym i biopsji fuzyjnej. Warto wiedzieć, jak przebiegają te badania oraz kiedy urolog zaleca przeprowadzenie każdego z nich.

Czym jest mpMRI prostaty i jak przebiega badanie?

Wieloparametryczny rezonans magnetyczny prostaty, czyli mpMRI, tworzy szczegółowe obrazy gruczołu krokowego. Łączy ocenę budowy tkanek, ruchu cząsteczek wody i ukrwienia. Pomaga znaleźć obszary podejrzane o raka, ale sam nie potwierdza choroby. Jak przebiega badanie? Pacjent leży nieruchomo w aparacie MRI. Podczas badania wieloparametrycznego zwykle otrzymuje dożylnie środek kontrastowy. Przed badaniem personel pyta między innymi o implanty i choroby nerek. Radiolog opisuje wykryte zmiany w skali PI-RADS od 1 do 5. Im wyższa ocena, tym większe podejrzenie raka istotnego klinicznie.

Czym jest biopsja fuzyjna i jak się ją wykonuje?

Biopsja fuzyjna służy do pobrania wycinków z prostaty. W trakcie zabiegu system nakłada zapisany wcześniej obraz MRI na obraz USG widoczny na bieżąco. Urolog widzi dzięki temu, gdzie znajduje się zmiana wskazana w rezonansie, i może pobrać z niej materiał. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu. Igłę wprowadza się przez skórę krocza albo przez ścianę odbytnicy. Europejskie wytyczne preferują dostęp przez krocze ze względu na mniejsze ryzyko zakażenia. Pobrane wycinki trafiają do badania histopatologicznego. To jego wynik pozwala ocenić, czy w próbkach znajdują się komórki nowotworowe.

Kiedy i dlaczego urolog zleca mpMRI?

Urolog rozważa mpMRI, gdy po wstępnej ocenie utrzymuje się podejrzenie raka prostaty. Bierze pod uwagę wynik PSA, badanie prostaty przez odbytnicę, wiek i historię rodzinną pacjenta. Znaczenie ma też gęstość PSA, czyli stosunek jego stężenia do objętości prostaty. Przy PSA od 3 do 10 ng/ml, bez innych niepokojących cech, lekarz zwykle najpierw zleca powtórzenie oznaczenia. Jeśli podejrzenie się utrzymuje, MRI pomaga wskazać miejsce wykonania ewentualnej biopsji. Może też pomóc uniknąć pobierania wycinków u pacjenta z niskim ryzykiem. Rezonans bywa ponadto potrzebny po wcześniejszej ujemnej biopsji, gdy wyniki nadal budzą niepokój.

Kiedy i dlaczego urolog kieruje na biopsję fuzyjną?

Biopsję celowaną rozważa się, gdy rezonans pokazuje zmianę wymagającą sprawdzenia. O dalszym postępowaniu decyduje łączna ocena wyników:

• PI-RADS 4 lub 5: wytyczne zalecają pobranie wycinków z podejrzanego obszaru.

• PI-RADS 3: urolog uwzględnia dodatkowo gęstość PSA i inne czynniki ryzyka.

• PI-RADS 1 lub 2: przy niskim ryzyku można odstąpić od biopsji i kontrolować PSA, natomiast wysokie podejrzenie wymaga dalszej oceny.

Przykładowo: 62-letni pacjent ma ponownie oznaczone PSA na poziomie 6,2 ng/ml. Rezonans wykazuje zmianę PI-RADS 4. Urolog kieruje go na biopsję fuzyjną, aby pobrać wycinki z tego miejsca. Dopiero wynik histopatologiczny wyjaśni charakter zmiany.

Wyniki PSA i wcześniejszych badań warto omówić z urologiem. To on zdecyduje, czy należy wykonać rezonans lub biopsję. Konsultację i kompleksowe badania oferuje klinika urologii z Poznania prowadzona przez dr n. med. Michała Hraba. Doświadczony urolog zapozna się z Twoim przypadkiem i przeprowadzi kompletną diagnostykę.

materiał zewnętrzny