Nowoczesne nawozy mineralne w technologii 2.0
Podstawowym celem nawożenia jest zapewnienie roślinom uprawnym odpowiedniej ilości mikro- i makroelementów niezbędnych do prawidłowego przebiegu procesów metabolicznych. Poszczególne gatunki mają inne wymagania, które warunkują ilość i rodzaj stosowanych preparatów. Nawozy powinny też być dopasowanie do typu gleby oraz jej zasobności w minerały dostępne dla roślin.
Dostępność makro- i mikroelementów dla roślin
Makro- i mikroelementy różnią się między innymi ilością, w jakiej występują w roślinie. O pierwszych można mówić wtedy, gdy w suchej masie jest ich nie mniej niż 0,01%. Stanowią one najważniejsze pierwiastki biogenne i są to: azot (N), tlen (O), wodór (H), fosfor (P), węgiel (C), siarka (S), wapń (Ca), potas (K) oraz magnez (Mg). Pierwiastki te, chociaż występują w glebie i powietrzu w dużych ilościach, są przyswajane przez rośliny jedynie w postaci jonów.
Do mikroelementów zalicza się te pierwiastki, których występowanie w roślinach jest śladowe. Są one jednak niezbędne do wielu procesów metabolicznych oraz do kształtowania pożądanych cech takich jak odporność na stres czy wyleganie. Wiele z nich pełni też funkcję kofaktorów enzymów. Ich ilość w suchej masie nie przekracza 0,01%. Są to: miedź (Cu), bor (B), cynk (Zn), żelazo (Fe), molibden (Mo), chlor (Cl), mangan (Mn) i nikiel (Ni). Zarówno mikro- jak i makroelementy znajdujące się w glebie i powietrzu są przyswajane przez rośliny w niewielkim procencie. W celu ich szybszego uzupełnienia stosuje się specjalnie przygotowane nawozy – chelaty ADOB.
Czym są chelaty ADOB?
Chelatacja jest procesem doskonale znanym z chemii i farmacji. Polega ona na przyłączeniu jonu metalu do cząsteczki organicznej nazywanej ligandem. Termin ten pochodzi od greckiego słowa chele, które oznacza szczypce kraba. W rzeczywistości zjawisko przypomina chwytanie w kleszcze kationu miedzi, żelaza czy innego pierwiastka. Trafiając do rośliny, jon jest z niego uwalniany i przez nią wykorzystywany. Do produkcji chelatów jest niezbędny czynnik chelatujący. W tej roli są wykorzystywane substancje organiczna specjalnie opracowane na potrzeby produkcji preparatów ADOB. Nawozy chelaty zawierają co 80% mikroskładników połączonych z cząsteczkami organicznymi.
Technologia ADOB 2.0
Chelaty ADOB są przykładem zastosowania nowoczesnych technologii do wytwarzania efektywnych preparatów nawozowych. Pozwalają one na uzyskanie lepszych efektów zasilania roślin mikro- i makroelementami, przy mniejszych wykorzystaniu preparatów i niższych kosztach zabiegów agrotechnicznych. Technologia 2.0 jest stosowana między innymi przy produkcji nawozów Basfoliar® 2.0 i ADOB® 2.0. Jej zasługą są obniżenie napięcia powierzchniowego kropli nawozu, zmniejszenie jej kąta zwilżania oraz udoskonalenie parametrów cieczy roboczej.
Cechami nawozów chelatowanych ADOB 2.0 są:
- równomierne pokrywanie blaszki liściowej,
- płaski kształt kropli, który eliminuje ich spływanie do środka liścia,
- lepsza przyswajalność składników mineralnych zawartych w nawozach,
- większa efektywność działania nawozów.
Istotne jest też, że czynniki chelatujące są substancjami w pełni biodegradowalnymi. To sprawia, że są całkowicie obojętne dla środowiska naturalnego i prowadzonych w nim upraw.
materiał zewnętrzny
19 ciekawostek o brokułach
Czy wiesz, że kiełki brokuła są zdrowsze od dojrzałego warzywa? Sprawdź, jak gotować brokuły, skąd pochodzą i jaki był najcięższy okaz na świecie.
17 ciekawostek o soji
Soja to niezwykle wszechstronna roślina strączkowa, która od tysięcy lat stanowi podstawę kuchni azjatyckiej, a dziś zyskuje globalną popularność jako źródło białka i składnik wielu produktów.
17 ciekawostek o osice
Osika to gatunek drzewa liściastego, który występuje niemal w całej Europie oraz północnej Azji. Jej łacińska nazwa to Populus tremula – dosłownie: „drżąca topola”. Czy osika jest odporna na mróz? Dlaczego liście osiki drżą?
17 ciekawostek o roszponce
Roszponka to jednoroczna lub dwuletnia roślina liściasta z rodziny przewiertniowatych, uprawiana jako warzywo sałatkowe. Jej drobne, ciemnozielone liście o lekko orzechowym smaku tworzą rozety o wysokości 5–15 cm. Pochodzi z Europy, Azji Mniejszej i Afryki Północnej, a w Polsce występuje dziko i w uprawie od XX wieku







