​Rehabilitacja po złamaniu ręki – jak wygląda?

Właściwie poprowadzona rehabilitacja po zdjęciu gipsu lub po operacji skraca czas powrotu do sprawności. Zaczyna się od oceny: rodzaju złamania, stabilności zespolenia, bólu, obrzęku i jakości ruchu w barku, łokciu oraz nadgarstku. Plan powinien być indywidualny i uaktualniany co tydzień. Celem jest bezpiecznie przywrócić ruch, siłę, czucie i sprawność chwytu.

​Jak wygląda pierwszy etap rehabilitacji?

Jeśli kość jest stabilna, rozpoczyna się łagodna mobilizacja. Stosuje się pozycje odciążające, unoszenie kończyny, chłodzenie w krótkich sesjach, automasaż i rozluźnianie tkanek. Ćwiczenia to głównie:

• zginanie i prostowanie palców,

• ślizgi ścięgien,

• krążenia nadgarstków,

• ruchy supinacji i pronacji w małym zakresie,

• izometria mięśni przedramienia.

Priorytetem jest kontrola bólu – krótkie serie, przerwy, regularność. Unikaj dźwigania, podparcia na dłoni i gwałtownych skrętów. Po operacji włącza się pielęgnację blizny: delikatne rozcieranie po zdjęciu szwów, mobilizacja skóry i okolicznych tkanek, aby ograniczyć zrosty. Dobre efekty daje łagodna praca oddechowa oraz aktywizacja barku i łokcia – ruch w tych stawach poprawia krążenie i zapobiega zastojom. Na tym etapie liczy się higiena snu i nawodnienie; organizm goi się szybciej, gdy odzyskuje rytm dnia.

​Powrót zakresu ruchu i siły – jakie ćwiczenia wykonywać?

W kolejnych tygodniach rehabilitacja rozszerza się o ćwiczenia czynne i oporowe:

• gumy,

• ściskacze,

• plastelinę terapeutyczną,

• lekkie hantle.

Dodaje się trening chwytu szczypcowego i cylindrycznego, stabilizację nadgarstka oraz pracę nad czuciem głębokim przy użyciu piłek i dysków sensomotorycznych. Pomagają techniki terapii manualnej oraz trening łopatki i barku, ponieważ to one stabilizują tor ruchu ręki. Dawkowanie obciążenia rośnie stopniowo; ból ma maleć z tygodnia na tydzień.

Zapraszamy po dodatkowe informacje: rehabilitacja Gdynia.

W uzasadnionych przypadkach włącza się fizykoterapię, np. ciepłolecznictwo, ultradźwięki lub elektrostymulację, ale wyłącznie jako dodatek do ćwiczeń. Domowa autoterapia to rolowanie dłoni na piłce, ćwiczenia z tempem (3-1-3) oraz zadania funkcjonalne: odkręcanie zakrętek, przesypywanie ziaren, skręcanie śrub. Różnicuj bodźce, żeby uniknąć monotonii i zatrzymania postępów.

Wracaj do czynności dnia codziennego etapami: lekkie prace domowe, klawiatura, później noszenie przedmiotów blisko tułowia. Ustal limity czasu przy komputerze i rób krótkie przerwy na rozciąganie palców i zginaczy przedramienia. Jeżeli obrzęk utrzymuje się wieczorem, zastosuj uniesienie i krótkie chłodzenie. Do sportu wracaj dopiero, gdy chwyt jest pewny, a testy siły i zakresu ruchu wypadają symetrycznie w porównaniu z drugą ręką.

​Kiedy zgłosić się do specjalisty i jak mierzyć postępy rehabilitacji?

Pilnej konsultacji wymagają:

• nasilający się ból spoczynkowy,

• drętwienia,

• wyraźne ograniczenie ruchu,

• problemy z gojeniem tkanek.

Gdy cele stoją w miejscu dłużej niż dwa tygodnie, zmień bodziec treningowy albo częstotliwość wizyt. Rehabilitacja to proces, który – prowadzony konsekwentnie – przywraca komfort i pewność używania ręki.

materiał zewnętrzny