Kłykciny kończyste – wszystko, co należy o nich wiedzieć
Kłykciny kończyste, znane również jako Condylomata acuminata, są jednym z najczęściej występujących schorzeń przenoszonych drogą płciową. Określa się je również mianem brodawek płciowych bądź brodawek wenerycznych. Kłykciny objawiają się jako łagodne guzki, występujące na narządach płciowych oraz w okolicach odbytu – z uwagi na ich lokalizację, często stanowią wstydliwy problem pośród pacjentów.
Wprowadzenie leczenia jednak jest niezbędna dla zminimalizowania objawów u osoby zakażonej, oraz zmniejszenia ryzyka zakażenia partnerów seksualnych. Dowiedź się, jak bronić się przed brodawką weneryczną i poznaj najskuteczniejsze metody leczenia.
Dlaczego i w jakich sytuacjach dochodzi do zakażenia i rozwoju kłykcin kończystych?
Kłykciny kończyste charakteryzują się obecnością miękkich, wilgotnych guzków, które mogą przybierać różne rozmiary i kształty. Występują zarówno u mężczyzn, jak i u kobiet, głównie w okolicach genitaliów i odbytu. Zazwyczaj są bezbolesne, lecz mogą powodować dyskomfort, pieczenie, świąd lub krwawienie, zwłaszcza podczas stosunków seksualnych.
Główną przyczyną rozwoju kłykcin kończystych jest infekcja wirusa HPV, przede wszystkim typami 6 i 11. Wirus ten przenosi się głównie drogą seksualną, a także przez kontakt skóry z narządami płciowymi zakażonej osoby – jest to choroba o wysokim stopniu zaraźliwości.
Co ciekawe, szacuje się, że znaczna część seksualnie aktywnej populacji wykazuje obecność przeciwciał świadczących o przebytej infekcji HPV, jednak zdarza się, że nie daje ona bezpośrednich objawów i powstania kłykcin.
Jak podkreśla specjalista chirurgii ogólnej i onkologicznej, chirurg dr n. med. Robert Rojewski:
„Zakażenie na ogół przebiega bezobjawowo, jednak fakt, że nie doskwierają nam objawy choroby nie oznacza, że powinniśmy ją ignorować. Zdarza się, że w kłykcinach kończystych rozwijają się stany zapalne, które mogą powodować dyskomfort w codziennym życiu, a niekiedy prowadzić do poważniejszych chorób”.
W jakich sytuacjach, poza kontaktem płciowym z osobą zakażoną, może dojść do zarażenia?
- Osłabienie układu odpornościowego – osoby z osłabionym układem odpornościowym są bardziej podatne na zakażenia HPV i rozwój kłykcin kończystych. Do osłabienia układu odpornościowego może dojść z powodu innych chorób, leków immunosupresyjnych, ciąży lub stresu.
- Młody wiek początku aktywności seksualnej i wielu partnerów seksualnych – wczesny początek aktywności seksualnej i posiadanie wielu partnerów seksualnych zwiększają ryzyko ekspozycji na HPV.
- Mikrourazy skóry – uszkodzenia skóry lub błon śluzowych mogą ułatwić wirusowi HPV wniknięcie do organizmu.
- Brak szczepień przeciwko HPV – szczepienie przeciwko HPV jest skuteczną metodą zapobiegania zakażeniom niektórymi typami wirusa, w tym tymi, które powodują kłykciny kończyste.
- Używanie wspólnych przedmiotów higienicznych – choć jest to mniej powszechna droga transmisji, teoretycznie możliwe jest zakażenie HPV przez wspólne używanie przedmiotów, takich jak ręczniki czy przybory do higieny intymnej, które miały kontakt ze skórą zakażonej osoby.
- Przeniesienie od matki do dziecka – bardzo rzadko, wirus HPV może być przeniesiony od matki do dziecka podczas porodu.
Leczenie i terapie – jak skutecznie walczyć z kłykcinami kończystymi?
Chociaż nie istnieje leczenie eradykujące wirusa HPV, istnieją metody pozwalające kontrolować objawy i eliminować kłykciny. Metody te obejmują:
- krioterapię (zamrażanie),
- elektrokoagulację,
- terapie laserowe,
- łyżeczkowanie lub wycięcie chirurgiczne,
- lokalne zastosowanie preparatów farmakologicznych, takich jak podofilotoksyna czy imikwimod.
Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe i zazwyczaj wymaga serii zabiegów. O jej przebiegu decyduje lekarz na podstawie wielkości, umiejscowienia i charakteru zmiany. Warto zaznaczyć, że najskuteczniejszą metodą zapobiegania kłykcinom kończystym jest szczepienie przeciwko HPV, które zalecane jest zarówno dziewczętom, jak i chłopcom przed rozpoczęciem aktywności seksualnej.
Ważne jest również stosowanie środków ochrony podczas stosunków seksualnych oraz ograniczenie liczby partnerów seksualnych. Edukacja na temat HPV i jego skutków jest kluczowa w promowaniu świadomych zachowań seksualnych.
materiał zewnętrzny
Strach przed dentystą – skąd to się bierze?
Teoretycznie mogłoby nam się wydawać, że strach przed dentystą to nic złego – to normalne i na pewno z wiekiem minie. Tak często podchodzą do tego rodzice, ale nie powinni jednak tak na to patrzeć. Dlaczego? Dlatego, że jeżeli dziecko w młodości faktycznie zacznie panicznie obawiać się takich wizyt to w przyszłości może również dalej unikać tego za wszelką cenę. A zdajemy sobie na pewno sprawę z tego, jakie mogą być tutaj konsekwencje – próchnica, ubytki w zębach, kamień i późniejsza konieczność poważnego leczenia stomatologicznego.
Kiedy jest za późno na leczenie ortodontyczne?
Chociaż żyjemy w czasach, gdzie ludzie mają bardzo łatwy dostęp do różnego rodzaju informacji – o wielu rzeczach dalej po prostu nie wiemy lub nawet nie próbujemy się dowiadywać. Panuje na przykład błędne przekonanie, iż ortodonta może pomóc tylko i wyłącznie osobom bardzo młodym. Myślimy sobie, że jeżeli nie założyliśmy aparatu na zęby jako dzieci lub nastolatkowie to teraz przestało być to dla nas już możliwe. Czy faktycznie tak jest? Oczywiście, że nie.
Problemy z nadgarstkiem i hydrodekompresja
Ludzie zbyt często ignorują te problemy zdrowotne, które nie wydają im się być bardzo poważne. Do takich właśnie dolegliwości sporo z nas zalicza ból nadgarstka. Po prostu się do tego przyzwyczajamy, bo tak jest nam łatwiej – nie mamy czasu wybrać się do lekarza i na pewno nie chcemy nawet myśleć o tym, że być może trzeba będzie przeprowadzić operację lub zabieg. A taka konieczność może się pojawić, jeżeli występuje u nas zespół cieśni nadgarstka.
Pantomogram – na czym to polega?
Tak samo, jak chirurg nie podejmie się przeprowadzenia operacji bez posiadania odpowiednich zdjęć – tak samo stomatolog czy ortodonta nie będzie chciał leczyć naszych zębów, jeżeli nie będzie wiedział, co dokładnie się z nimi dzieje. A jak może zobaczyć zęby, żuchwę czy stawy? Wystarczy wykorzystać w tym celu pantomogram, czyli specjalne zdjęcie rentgenowskie. Na pewno zdarzyło nam się już słyszeć tą nazwę – dentyści bardzo często korzystają z tego badania, bo pantomogram daje im bardzo dobry obraz sytuacji i po prostu ułatwia proces leczenia zębów.







